خوابگاه

دارم دقت میکنم آخر همه  نوشته ها هست؛ همینه دیگه!! همینه دیگه؟ آره همینه، ولی قرار نیست همه این همین هارو بپذیری، بعضی موقع ها باید دهن خیلی از این همین هارو سرویس کنی! دیج یو گت گیرل؟ هاه؟

 پلزینت!

خوابگاه...

میخوام در مورد دیروز جمعه هفدهم اسفند ماه  سال نود و هفت بنویسم، روزی که بعد از شیش ماه سفر و طبیعت گردی با یه تور خفن زدم به دل طبیعت، اسم کارم رو گذاشتم سفرنامه نوشتن، اما در حقیقت بهونه ای هست برای گریز از روزمرگی های شش ماهه، الان میخوام بیشتر از اینکه در مورد طبیعت بنویسم، در مورد خودم و آدمهایی که دیدم بنویسم.در واقع ناهید من رو با این گروه کوه نوردی و طبیعت گردی آشنا کرد و من قرار شد همراه با ناهید ساعت شش و نیم صبح توی یخ سازی رشت سوار مینی بوس گروه بشیم و بریم به سمت ماسوله، اما به لطف بینهایت ناهید نیم ساعتی دیر کردیم و دروغ چرا یه مقدار دلم می خواست خفش کنم خوابگاه...ادامه مطلب

من چند سال به زرتشتی بودنم افتخار کردم، خیلی چیزهارو به زبونم آوردم که حتی مطمعن نبودم بهش معتقدم. الان! الان نه به دین و مذهب خاصی افتخار میکنم و نه توهین.آتیش! قبلا ها وقتی خودمو یه زرتشتی میدونستم، خوابگاه...ادامه مطلب

ساعت هفت و نیم صبحه و من نگین شاهرودی اولین روزنگار خودم رو ثبت میکنم.از بی خوابی میتونم فریاد بزنم و از خشم میتونم بخوابم، تمام روزم رو به طراحی و نقاشی و شنیدن اپیزود های کانال بی گذروندم و از این خوابگاه...ادامه مطلب

بعد از سه ماه به خونه بازگشتم.دلم برای خانوادم خیلی تنگ شده بود، اما اون طوری که انتظارشو داشتم پیش نرفت، خانواده من از تغییرات من که من، خودم تغییرات حسابشون نمیکنم هراس دارند و انتظار دارند که من ی خوابگاه...ادامه مطلب