Song

من توی لاتویا زندگی نمیکنم
کشوری که دخترانی به سفیدی برف های زمستونی داره
اما هر شب از سرما میلرزم
گونه هام ترک خورده
نمیتونم گریه کنم
چون اشکهام گونه هام رو میسوزونه
از کرم های شیمیایی بیزارم
با انگشتام روغن زیتون روی گونه هام میمالم و صبر میکنم
باید صبر کنم
باید صبر کنم
تا به خونه برگردم
جاده ها دیگه سبز نیستن
قراره بارون بیاد
وقتی که خورشید به پشت دریا میره
برای دیدن غروب خواهم دوید
درحالیکه کفشم های مملو از شنم در دستمه
باید صبر کنم
توی کافه های خونم، نمیتونم روی میز برقصم
اما میتونم در آغوش معشوقم سیگار بکشم
جاده ها دیگه سبز نیستند
نسیم نمیوزه
اسپرسویی وجود نداره که توی بستیم خالیش کنم
اما میتونم روی سنگ فرش ها قدم بزنم
اما میتونم گریه نکنم
و گونه هام سرخ باشند
جاده ها سبز نیستند
اما من میخوام خونه باشم
باید صبر کنم
باید صبر کنم.
GIMME THAT SONG GIRL
NUCK NUCK BUM

خوابگاه...